تبليغاتX
سـوتـــه دلان

سـوتـــه دلان

ღ از دوســت بــه یــادگــار دردی دارم ღ

 






از این شب های بی پایان،

چه می خواهم به جز باران

که جای پای حسرت را بشوید از سر راهم

نگاه پنجره رو به کویر آرزوهایم


و تنها غنچه ای در قلب سنگ این کویر انگار روییده...


به رنگ آتشی سوزان تر از هرم نفسهایت،


دریغ از لکه ای ابری که باران را


به رسم عاشقی بر دامن این خاک بنشاند

نه همدردی،
نه دلسوزی،


نه حتی یاد دیروزی...


هوا تلخ و هوس شیرین

به یاد آنهمه شبگردی دیرین،

میان کوچه های سرد پاییزی


تو آیا آسمان امشب برایم اشک می ریزی؟


ببارو جان درون شاهرگ های کویر آرزوهایم تو جاری کن


که من دیگر برای زندگی از اشک خالی و پر از دردم

ببار امشب!

من از آسایش این سرنوشت بی تفاوت سخت دلسردم.


ببار امشب

که تنها آرزوی پاک این دفتر

گل سرخی شود روزی!

ودیگر من نمی خواهم از این دنیا

نه همدردی،
نه دلسوزی،

فقط یک چیز می خواهم!


و آن شعری
به یاد آرزوهای لطیف و پاک دیروزی...



+نوشته شده در جمعه هشتم اردیبهشت 1391ساعت13:35توسط افــســون | |


دوباره بی صدا

                    این کیست که مرا می خواند

این کیست که باران دلم
                             تشنه ی باریدن اوست

کیست که شراره میزند
                           این آتش خاموشم را
                                                   و فریاد میزند , صدای بی صدایم را
از آسمان
          از دل ابر
                   کیست که برق میزند سکوتم را
                                                           و طوفان میکند
                                                                         نیسم آرامشم را
در تابوت خیال های دور
                        بیدار میکند خوابم را
                                               و گریه میکند , بغض فروخورده ام را
او کسی نیست جز یک خیال
                                 خیالی که جان میدهد
                                                                  همه ی وجودم را

+نوشته شده در شنبه نوزدهم فروردین 1391ساعت1:49توسط افــســون | |



پروردگارا در این روزهای پایانی سال به خواب عزیزانم ارامش


به بیداریشان اسایش،به زندگیشان عافیت،به عشقشان ثبات،به مهرشان وفا


به عمرشان عزت،به رزقشان برکت،و به وجودشان صحت عطا بفرما


« امــیــن »



بر سفره‌ی هفت سین نشستن نیکوست

هم سنبل و سیب و دود ِ کُندر خوشبوست

افسوس که هر سفره کنارش خالی ست

از پاره دلی گمشده یا همدم و دوست . . .

« عید شما مبارک »



دو قدم مانده به خندیدن برگ


یک نفس مانده به ذوق گل سرخ


چشم در چشم بهاری دیگر


تحفه ای یافت نکردم که کنم هدیه تان


یک سبد عاطفه دارم


همه ارزانی تان . . .


http://www.khavaranshop.com/ 

خرید پستی از خاوران شاپ


+نوشته شده در سه شنبه یکم فروردین 1391ساعت0:29توسط افــســون | |


یک شب دلی به مسلخ خونم کشید و رفت

دیوانه ای به دام جنونم کشید و رفت


پس کوچه های قلب مرا جستجو نکرد

اما مرا به عمق درونم کشید و رفت


یک آسمان ستاره ی آتش گرفته را
بر التهاب سرد قرونم کشید و رفت

من در سکوت و بغض و شکایت از سرنوشت
خطی به روی بخت نگونم کشید و رفت

تا از خیال گنگ رهایی رها شوم
بانگی به گوش خواب سکونم کشید و رفت

شاید به پاس حرمت ویرانه های عشق
مرحم به زخم فاجعه گونم کشید و رفت

تا از حصار حسرت رفتن گذر کنم
رنجی به قدر کوچ کنونم کشید و رفت

دیگر اسیر آن من بیگانه نیستم
از خود چه عاشقانه برونم کشید و رفت


+نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم اسفند 1390ساعت21:12توسط افــســون | |



فصل حسابرسی به دلم است !


گوشه ی دلم را از تار عنکبوتهای کینه و قهر پاک میکنم !


کنج چشمم را از بدبینی ها و چشم زخمها !


صندوقخانه دلم را از هر چه حسادت و غیبت و خاطره ی تلخ !


تنگ بلورین دلم را از آب بو گرفته و مانده تحقیرها !


حالا تنگ بلورین را از آب زلال پر میکنم!


شیشه های روحم را خوب برق میاندازم و پاک میکنم از خاک گرفتگی های

سال پیش !


روحم را اما هوا میدهم و از نفس خدا در آن می دمم و خانه زنده می شود.


نوبت خانه تکانی افکارم از گذشته و آرزوهاست! آرزوهای محال و دست نیافتنی.


دلم را که تکاندم انگار دل همه را شفاف تر می بینم !


دنیا زیباتر شده است !


سفره ای می خواهم از ترمه عشق !


تنگ آبی از آب حیات !


شمع جان باغ ملکوت !


آیینه ای چو آسمان صاف !


سیب هایی همه سرخ که طعم عشق بدهند


و کتابی که حلقه مهر من آویزد بر گردن دوست !


حالا خانه تکانی دلم تمام شد !


+نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1390ساعت20:58توسط افــســون | |



در دلم اندوهیست مثل یک کوه بزرگ   


   و چه سنگین باری روی این شانه بی حوصله ام می افتد  


  بردباری من از نا شکیبایی من کمتر نیست ؛ اما   


   با تو گویم دل من :   


  هیچ دردی از این بدتر نیست که تو 


   دوست بداری همه مردم را 


   لیک هیچ دل نتپد بهر تو در هیچ کجا . . .  

+نوشته شده در دوشنبه هشتم اسفند 1390ساعت22:45توسط افــســون | |


من زنم…

بی هیچ آلایشی… حتی بی هیچ آرایشی !

او خواست که من زن باشم …

که بدوش بکشم،بار تو را که مردی !

و برویت نیاورم که از تو قویترم ...


آری من زنم...

او خواست که من زن باشم ...

همچنان به تو اعتماد خواهم کرد ...

عشق خواهم ورزید ...

به مردانگی ات خواهم بالید ...

با تمام وجود از تو دفاع خواهم کرد ...

پشتیبانت خواهم بود ... و تو ... مرد بمان!

این راز را که من مرد ترم به هیچ کس نخواهم گفت!


+نوشته شده در جمعه چهاردهم بهمن 1390ساعت13:34توسط افــســون | |